Terminal to miejsce wpisywania tekstu na komputerze, zwany także interfejsem wiersza poleceń.

IBM 3270, VT100 i wiele innych to terminale sprzętowe, które nie są już produkowane. Emulatory terminala służą do ich emulacji.

Emulacja to możliwość imitacji innego programu lub urządzenia przez program komputerowy.

Emulator terminala, zwany także „TTY”, to program emulujący terminal w nowoczesnych komputerach za pomocą graficznego interfejsu użytkownika, zapewniający interaktywny dostęp do programów działających tylko w wierszu poleceń. Te programy mogą być uruchamiane na tym samym komputerze lub innym przez protokół Telnet, SSH lub wdzwanianie.

VTE to emulator terminala emulujący terminal tekstowy w graficznym interfejsie użytkownika. Terminal jest zbudowany przede wszystkim na podstawie VTE. VTE ma widżety implementujące w pełni funkcjonalny emulator terminala.

Powłoka to program dostarczający interfejs do wywoływania poleceń lub uruchamiania programów w terminalu. Umożliwia także wyświetlanie i przeglądanie zawartości katalogów. Popularne powłoki to między innymi Bash, zsh, fish.

Sekwencja sterująca to seria znaków służąca do zmiany znaczenia danych w terminalu. Są one używane, kiedy komputer ma tylko jeden kanał do przesyłania informacji. Sekwencje sterujące są używane do rozróżniania, czy wysyłane dane są poleceniem do wykonania, czy informacją do przechowywania i wyświetlania.

Znak zachęty to sekwencja znaków używana w wierszu poleceń do wskazywania gotowości powłoki na przyjęcie poleceń.

Znak zachęt zwykle kończy się znakiem $, %, # lub > i zawiera informacje o ścieżce do obecnego katalogu roboczego. W systemach typu UNIX znak zachęty często kończy się znakiem $ lub #, w zależności od rodzaju użytkownika, na przykład $ dla zwykłego użytkownika, a # dla superużytkownika (nazywanego także root).

Dane wpisane w znaku zachęty do wykonania są nazywane poleceniem. Jest to połączenie nazwy programu razem ze wszelkimi dodatkowymi parametrami przekazanymi jako flagi do zmiany sposobu wykonania programu.